“Nooit zal ik het Ultrafestival in Miami van 2013 vergeten. Alles klopte. Ik stond zo goed te draaien dat mensen na afloop zeiden ‘Je wordt de beste, let maar op’. Kort daarna werd ik door DJ Mag uitgeroepen tot beste dj van de wereld. Su-per-vet natuurlijk.

De interesse in muziek was er vroeg. Ik wilde op mijn vierde al op pianoles. Toch ging noten lezen na een tijdje vervelen en wilde ik veel liever zelf componeren.

Toen ik op mijn tiende Tiësto op tv zag, viel het kwartje. Dancemuziek. Geweldig. Ook het draaien van eigen tracks voor zo veel mensen leek me fantastisch. Het was een eye-opener.”

Ventje

“Op mijn kamer ging ik akkoordjes schrijven en maakte ik remixes van platen uit de Top 40. Mijn remix van Eminems Without me kwam bovenaan in de charts van een downloadsite. Voor ik het doorhad pikte Radio 538 ‘m op en werd hij in de uitzending gedraaid.

Ineens wilden mensen weten wie Hardwell was. Ze belden mijn ouders plat terwijl ik, een ventje van 14 uit Breda, al in bed lag.

Het was onwerkelijk om vervolgens met grote mannen van een platenmaatschappij om de tafel te zitten voor een contract. Vanaf dat moment ging alles in sneltreinvaart.

Ik kon mijn eigen platen maken en bouwde vooral online een grote fanbase op. Het was bizar om een miljoen views te hebben op YouTube.”

“Dankzij Tiësto kreeg mijn carrière een boost”

Werken in het buitenland

“Op mijn 17e werd ik voor het eerst gevraagd om in het buitenland op te treden, op Mallorca. Ik zat middenin mijn examens maar móest er natuurlijk heen. Dankzij een brief van mijn ouders aan school mocht ik eerder weg bij het examen Engels om mijn vlucht te halen. Het was onvergetelijk.

Tijdens tours en werken in het buitenland heb ik een hoop fantastische dingen beleefd. Een ervan is optreden in een uitverkocht Madison Square Garden in New York. Ook went het serieus nooit als 50.000 mensen je nummers meezingen. Het examen? Dat heb ik gehaald. Mijn havodiploma trouwens ook, zonder onvoldoendes. Ik moet het alleen nog steeds ophalen.”

Uitdagingen en Tiësto

“Toch heb ik in al die jaren nooit een moment beleefd waarop ik dacht dat ik het helemaal had gemaakt. Ik vind altijd dat het beter kan en blijf continu op zoek naar creatieve uitdagingen.

Bovendien heb ik in mijn carrière ook wel eens een dip gehad. In 2008 had ik het gevoel dat mijn muziek niet meer aansloot bij de Nederlandse dancescene. Noem het een creatieve identiteitscrisis. Ik twijfelde heel erg of ik wel goed bezig was en op deze weg verder moest. Gelukkig kwam er precies op dat moment een bijzonder mailtje binnen.

Het was Tiësto. Hij schreef dat hij mijn muziek zo goed vond en wilde weten of ik als een soort sidekick een show met hem wilde doen op Ibiza. Geweldig nieuws en precies wat ik toen nodig had.

Uiteindelijk heb ik af en aan gedurende een jaar met hem in het buitenland getourd. Door hem kreeg mijn carrière een boost. Bovendien was het ontzettend goed voor mijn zelfvertrouwen om het podium te delen met mijn grote voorbeeld.”

Kansen en hard werken

“Ik heb dus een portie geluk gehad en het is vaak ook een kwestie van kansen krijgen. Maar zelf kan en moet je absoluut ook heel veel voor je droom doen. Het betekent altijd in jezelf blijven geloven.

Ik was heel actief op social media met mijn muziek en ik heb me weten te onderscheiden in platenkeuze en eigen platen. Ook ben ik altijd op zoek naar vernieuwing. Soms moet je offers maken.

Ik heb minder tijd voor familie en vrienden en ben keihard aan het werk. Dat is niet erg. Als je iets doet wat je leuk vindt, voelt het niet als werken. Ook als ik zeker 80 uur per week aan de slag ben moeten ze me soms nog uit de studio slepen.

Verder is het heel belangrijk om in opleiding en werk je eigen keuzes te maken en je niet te laten leiden door financiële afwegingen of wat je ouders willen. Het gaat er tenslotte om dat je doet wat jíj leuk vindt.”